ไม่ใช่ข้าพเจ้าแต่เป็นพระองค์

ไม่ใช่ข้าพเจ้าแต่เป็นพระองค์
รม. 9:11(เพื่อพระประสงค์ของพระเจ้าในการทรงเลือกนั้นจะตั้งมั่นคงอยู่
รม. 9:12 ไม่ใช่ตามการประพฤติ แต่ตามซึ่งพระองค์ทรงเรียก)
สิ่งที่พระเจ้าได้สอนพี่น้องในเรื่องการได้รับส่วนในสิทธิบุตรหัวปีเป็นมรดกนั้นมนุษย์เองไม่ได้เป็นผู้มีสิทธิเลือกสรรแต่เป็นสิ่งที่พระเจ้าได้พระราชทานให้แก่พี่น้อง สิ่งนี้จึงเป็นการพิสูจน์ได้ว่าเรื่องนี้ไม่ใด้เกิดขึ้นมากจากความตั้งใจของตัวพี่น้องเอง แต่ได้ขึ้นอยู่กับการเลือกสรรที่มาจากพระเจ้า
เมื่อก่อนนั้นพี่น้องจะมีความเชื่อที่ว่าต้องเพียรพยายามจนสุดความสามารถที่มาจากเนื้อหนังของตนเองแม้ว่าจะพยายามเช่นไรจนสุดความสามารถแล้วก็ตามในการได้มาซึ่งสิทธิบุตรหัวปีนั้น
แต่ในความเป็นจริงนั้นอยู่ที่การเลือกสรรซึ่งมาจากพระเจ้าทั้งสิ้นไม่ใช่ความสามารถความเพียรพยายามของตัวพี่น้องเอง
ขอบคุณพระเจ้าสิ่งนี้บอกเราว่าไม่ใช่ตัวข้าพแต่เป็นพระองค์
พี่น้องที่รักท่านไม่สามารถบังคับบัญชาพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้เลย
แต่เป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์บังคับบัญชาตัวพี่น้องเอง
ขอตาใจแห่งพระคริสต์เปิดต่อพี่น้องทั้งหลาย เอเมน

ดำเนินชีวิตแบบพระคริสต์ 31

ดำเนินชีวิตแบบพระคริสต์ 31
พี่น้องที่รักในพระคริสต์เจ้าเป็นการยากมากที่ท่านทั้งหลายจะดำเนินอยู่ในวิญญาณหากยังไม่ได้ละทิ้งการดำเนินชีวิตตัวตนเนื้อหนังมนุษย์เก่าของท่านอย่างแท้จริง
และด้วยเหตุนี้เองการละทิ้งชีวิตเก่าวิญญาณเนื้อหนังเก่าที่ตกต่ำเพื่อมาแสวงหาชีวิตฝ่ายวิญญาณที่เป็นไปตามน้ำพระทัยของพระเจ้าไม่ใช่หรือ
การถอดแบบเปลี่ยนแปลงชีวิตใหม่ฝ่ายวิญญาณนั้นพี่น้องต้องทำตัวให้ว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิงเพื่อให้พระเจ้าได้บรรจุตัวของพระองค์เองในวิญญาณของพี่น้องทั้งหลายในวันนี้เพื่อถอดแบบเปลี่ยนแปลงกายจิตวิญญาณใหม่ของพี่น้องนั่นเอง
พี่น้องที่รักจงอดทนต่อการดำเนินชีวิตให้อยู่ในวิญญาณเสมอ ความต้องการของชีวิตฝ่ายเนื้อหนังนิสัยเก่าตัวเก่ามนุษย์เก่าต้องให้พระเจ้าได้นำพาขจัดออกไปจากพี่น้องอย่างแท้จริง ไม่เช่นนั้นชีวิตฝ่ายเนื้อหนังก็จะเป็นเหตุให้การเจริญชีวติฝ่ายวิญญาณไม่เติบโตขึ้นเลย
การที่พี่น้องได้รู้ว่าการแสวงหาชีวิตฝ่ายวิญญาณนั้นจะนำพาให้พี่น้องได้พบสันตินิรันดร์และนำมาซึ่งความชื่นชมยินดีในองค์พระเยซูคริสต์เจ้า ด้วยเหตุนี้เองพี่น้องจึงต้องแสวงหาแต่ชีวิตฝ่ายวิญญาณมากยิ่งขึ้น
1คร. 6:17 แต่คนที่ผูกพันกับองค์พระผู้เป็นเจ้า ก็เป็นจิตวิญญาณเดียวกับพระองค์
1คร. 6:19 ท่านรู้แล้วไม่ใช่หรือว่า ร่างกายของพวกท่านเป็นวิหารของพระวิญญาณบริสุทธิ์ผู้สถิตในท่าน ผู้ซึ่งพวกท่านได้รับจากพระเจ้า และท่านทั้งหลายไม่ใช่เจ้าของตัวท่านเอง?
1คร. 6:20 เพราะว่าพระเจ้าทรงซื้อท่านไว้แล้วด้วยราคาสูง ฉะนั้น จงถวายพระเกียรติแด่พระเจ้าด้วยร่างกายของพวกท่านเถิด

ปฐมกาลจุดเริ่มต้นแห่งการทรงสร้าง

ความเป็นมาของพระธรรมปฐมกาลหรือเยเนซิศ
ปฐมกาลหรือในภาษาดั่งเดิมเรียกกันว่าเยเนซิศ
เขียนโดยโมเสสอยู่ในยุคสมัยที่สองยุคกฎบัญญัติ
เวลาที่เขียนนั้นน่าจะอยู่ในช่วงประมาณ1490ก่อนคริสตศักราช
การเขียนปฐมกาลเป็นช่วงเวลาเดียวกันทีโมเสสเองก็ได้เขียนพระธรรมอพยพอยู่ด้วย
เนื้อหาของพระธรรมปฐมการเป็นเนื้อเรื่องตั้งแต่การที่พระเจ้าได้เนรมิตสร้างโลก
ปฐก. 1:1 ในปฐมกาล พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดิน
และได้เขียนเรื่อยมาจนถึงช่วงเวลาที่โยเซฟได้ตายจากโลกไป ซึ่งเป็นเวลาก่อนคริสตศักราชประมาณ1635ปี
ปฐก. 50:26 โยเซฟตายเมื่ออายุได้ 110 ปี พวกเขาก็อาบยารักษาศพ แล้วบรรจุโลงไว้ในอียิปต์
ในภาษาดั่งเดิมปฐมกาลใช้คำว่าเยเนซิศเป็นพันธสัญญาเดิมฉับบเซ็ปทัวจินท์เป็นศัพท์ในภาษาลาตินซึ่งแปลได้ว่าการให้กำเนิด หรือต้นกำเิด
ในฐานะที่ปฐมกาลเป็นหนังสือเล่มแรกในพระคริสตธรรมคัมภีร์ปฐมกาลนั้นได้เป็นต้นกำเนิดและให้กำเนิดในหลักความจริงอันศักดิ์สิทธิ์ที่มีอยู่ในพระคำอันศักดิ์ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ทั้งเล่มที่พี่น้องที่รักในพระคริสต์ได้ถืออ่านค้นท่องพูดอยู่ในวันนี้
ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่าเมล็ดพันธ์ของหลักความจริงอันศักดิ์สิทธิ์นี้ได้ถูกหว่านโปรยไว้จนทั่วไปในหนังสือพระธรรมปฐมกาลนี้
ด้วยเหตุนี้เองเมล็ดพันธ์แห่งหลักความจริงจึงได้งอกงามและพัฒนาเติบโตขึ้นในพระธรรมเล่มต่อๆมาตั้งแต่พระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมมาจนถึงยุคพระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่
และในที่สุดเมล็ดพันแห่งหลักความจริงจากพระคำอันศักดิ์สิทธิ์นี้ก็ได้ถูกเก็บเกียวอย่างครบถ้วนบริบูรณในพระธรรมวิวรณ์จากพระคำอันศักดิ์สิทธิ์ฉับบสุดท้ายที่มาจกการดลใจของพระเจ้าองค์เที่ยงแท้นั่นเอง
ในพระธรรมปฐมกาลสามารถแบ่งออกมาได้เป็นสามช่วงยุคสมัยคือ
ช่วงแรกนั้นเริ่มต้นด้วยพระนามของพระเจ้าที่ได้กล่าวถึงการเนรมิตทรงสร้างที่มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า สร้างสิ่งต่างๆๆในหกวันสร้างคน สัตว์ สถานที่ ดิน ฟ้า อากาศ กลางวันและกลางคืน เวลาเช้าและเวลาเย็น เริ่มตั้งแต่ปฐมกาลบทที่1ไปจนถีงปฐมกาลบทที่2ข้อ25
ช่วงที่สองเริ่มต้นด้วยงู เป็นการกล่าวถึงการที่งูเป็นต้นเหตุที่ทำให้มนุษย์เสื่อมเสียและตกต่ำลงไปจากหนทางขององค์พระผู้เป็นเจ้า เริ่มตั้งแต่ปฐมกาลบทที่3ไปจนถึงปบมกาลบทที่11ข้อ32
ช่วงที่สามช่วงสุดท้ายของหนังสือปฐมกาลเริ่มต้นด้วยพระนามพระยาเวห์ เป็นการกล่าวการที่พระยาเวห์ทรงเรียกมนุษย์ที่ตกต่ำให้หันกลับคืนมาสู่หนทางของพระเจ้า
เริ่มตั้งแต่ปฐมกาลบทที่12ไปจนถึงบทสุดท้ายบทที่50จนถึงข้อสุดท้าย
ขอบพระคุณพระเจ้าเมื่อพี่น้องได้อ่านความเป็นมาของพระธรรมปฐมกาลหรือเยเนซิศซึงเป็นพระธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นต้นกำเนิดเมล็ดพันธ์แห่งความเชื่อของพระคำของพระเจ้าในเล่มต่อๆๆมา นี่จึงพิสูจน์ได้ว่าพระคำของพระเจ้านั้นทุกตัวอักษรล้วนได้รับการดลใจมาจากพระเจ้าทั้งสิ้น
ด้วยเหตุนี้เองพี่น้องที่รักการได้อ่านพระคัมภีร์ก็คือการที่พี่น้องได้เข้าเฝ้ากับพระเจ้าเป็นการส่วนตัวและได้รับพระราชทานพระคำแห่งหลักความจริงจากพระองค์ที่จะเสริมสร้างให้ชีวิตฝ่ายวิญญาณของพี่น้องได้เติบโตในพระองค์มากยิ่งขึ้น เอเมน.