ดนอ.9:2 ...ข้าพเจ้าดานิเอล ได้เข้าใจถึงจำนวนปีจากพระคำ...ถึงการครบกำหนดเจ็ดสิบปี แห่งการรกร้างของกรุงเยรูซาเล็ม
ดนอ.9:24 เจ็ดสิบสัปตถูกกำหนดไว้ เพื่อพลไพร่ของท่าน และเพื่อเมืองบริสุทธิ์ของท่าน เพื่อให้ยุติการละเมิด ให้บาปจบสิ้น และให้ระงับพระพิโรธ ที่มีต่อความชั่วช้า เพื่อนำความชอบธรรมนิรันดร์เข้ามา เพื่อปิดผนึกทั้งนิมิต และคำของผู้เผยพระวจนะไว้ และเพื่อจะชโลมที่บริสุทธิ์สุด
ดานิเอล 9:24-27 เป็นข้อความที่ล้ำค่าที่สุด ในหนังสือดานิเอล. เจ็ดสิบสัปตในข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ คือกุญแจในการทำความเข้าใจ ต่อคำพยากรณ์ทั้งหมด ที่อยู่ในพระคัมภีร์.
ในดานิเอล 9:3-23 เรามองเห็นถึงหนทาง ที่จะได้รับมาซึ่งนิมิตนี้ นั่นก็คือการแสวงหา องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นพระเจ้าอย่างเอาเป็นเอาตาย ของดานิเอลในการอธิษฐาน และการวิงวอน พร้อมด้วยการอดอาหาร....ในการอธิษฐานของดานิเอลนั้น เขาสารภาพความบาปของเขา และความบาปของกษัตริย์, ความบาปของผู้มีอำนาจ, ความบาปของบรรพบุรุษ, และความบาปของพลไพร่ ชาวอิสราเอลทั้งหมด (ข้อ 3-15, 20ก)....ดานิเอลยังทูลวิงวอน เพื่อเมืองบริสุทธิ์แห่งเยรูซาเล็ม, เพื่อภูเขาบริสุทธิ์ของพระเจ้า, และเพื่อพลไพร่อันบริสุทธิ์ ของพระเจ้าอีกด้วย (ข้อ 16-17, 19ข, 20ข). นี่หมายความว่า เขาได้วิงวอน เพื่อสิทธิประโยชน์ทั้งหมด ของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก ไม่ใช่เพื่อสิทธิประโยชน์ ของตัวเอง....ยิ่งไปกว่านั้น ดานิเอลยังทูลขอ ให้องค์พระผู้เป็นเจ้า อภัยพวกเขา ไม่ใช่โดยอาศัย ความชอบธรรมของพวกเขา แต่โดยพระเมตตา อันยิ่งใหญ่ของพระเจ้า (ข้อ 18-19ก). (Life-study of Daniel, p. 85-86)
ในดานิเอล 9:21-23 เรามีคำตอบ ที่พระเจ้าทรงตอบคำอธิษฐาน และคำทูลวิงวอนของดานิเอล....ในการอธิษฐานอย่างเอาเป็นเอาตาย ของดานิเอล เขาได้วิงวอนพระเจ้า ให้ทรงฟื้นฟูแผ่นดินบริสุทธิ์, ส่งพลไพร่ของพระองค์กลับไป, และก่อสร้างเมืองบริสุทธิ์ขึ้นใหม่ (ข้อ 15-19). แต่พระเจ้าทรงตอบเขา ด้วยการส่งทูตสวรรค์ฆับริเอล มาประทานรายงาน เกี่ยวกับนิมิตแห่งเจ็ดสิบสัปต (ข้อ 20-27). คำตอบนี้เหนือล้ำยิ่งกว่า สิ่งที่ดานิเอลได้ทูลขอเสียอีก.
ข้อ 24-27 คือเนื้อหาของนิมิตนี้. เนื้อหาก็คือเจ็ดสิบสัปต....เจ็ดสิบสัปต เป็นจุดหมายที่พระเจ้า ทรงกำหนดไว้แก่พลไพร่ และเมืองบริสุทธิ์ของพระองค์ (ข้อ 24ก)....จุดประสงค์ของเจ็ดสิบสัปต ก็เพื่อให้ยุติการละเมิด, ให้บาปจบสิ้น, และให้ระงับพระพิโรธ ที่มีต่อความชั่วช้า, เพื่อนำความชอบธรรมนิรันดร์เข้ามา, เพื่อปิดผนึกทั้งนิมิต และคำของผู้เผยพระวจนะไว้, และเพื่อจะชโลมที่บริสุทธิ์สุด" (ข้อ 24ข). ทุกวันนี้สิ่งทรงสร้างเก่า ที่อยู่ภายใต้การปกครอง ของมนุษย์นั้น การล่วงละเมิด, ความบาป, และความชั่วช้า มีชัยเหนือพวกเขา. ทว่า เมื่อพระคริสต์เสด็จมา ในเวลาที่กำหนดไว้ เพื่อจะบดขยี้การปกครองของมนุษย์ การละเมิดจะถูกยุติ, ความบาปจะจบสิ้น, และความชั่วช้าจะถูกระงับ.
จากนั้นความชอบธรรมแห่งยุคสมัย ก็จะถูกนำเข้ามา. คำว่า ยุคสมัย เป็นสำนวนภาษาเฮ็บราย ซึ่งหมายความว่า "นิรันดร์กาล" หรือ "นิรันดร์." ดังนั้น ความชอบธรรมแห่งยุคสมัย ก็คือความชอบธรรมอันนิรันดร์. ยุคอาณาจักรที่จะมาถึงนั้น จะเป็นยุคสมัย แห่งความชอบธรรมอันศักดิ์สิทธิ์ และในฟ้าสวรรค์ใหม่ และแผ่นดินโลกใหม่ ก็เป็นที่ซึ่งความชอบธรรมจะอาศัยอยู่ (2ปต.3:13).
ดานิเอล 9:24ข ยังกล่าวถึง การปิดผนึกของทั้งนิมิต และคำของผู้เผยพระวจนะ. นิมิตและคำของผู้เผยพระวจนะ จะถูกปิดผนึกไว้ เนื่องจากทุกสิ่งจะสำเร็จเป็นจริง. ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องมีนิมิต หรือคำของผู้เผยพระวจนะ. ในยุคอาณาจักรนั้น จะมีกษัตริย์และปุโรหิต แต่ไม่มีผู้เผยพระวจนะ.
จุดประสงค์ด้านสุดท้าย ของเจ็ดสิบสัปตคือ เพื่อชโลมที่บริสุทธิ์สุด. ในเวลาที่ดานิเอลอธิษฐานนั้น ที่บริสุทธิ์สุดยังแปดเปื้อน, เป็นมลทิน, และถูกทำลาย. แต่เมื่อถึงเวลาที่กำหนดไว้ ที่บริสุทธิ์สุด จะได้รับการชโลมอย่างเหมาะสม. กรณีนี้หมายความว่า การปรนนิบัติพระเจ้า จะถูกฟื้นฟูขึ้นมา. นี่ช่างเป็นพระพรยิ่งนัก!
ดานิเอล 9:24-27 บอกเราถึงเจ็ดสิบสัปต. เจ็ดสิบสัปตถูกแบ่งเป็นสามส่วน แต่ละสัปตมีระยะเวลาเจ็ดปี ไม่ใช่เจ็ดวัน....ส่วนแรกกำหนดไว้เจ็ดสัปต (49 ปี) นับตั้งแต่เวลาที่มีคำบัญชา ให้ฟื้นสภาพและ ก่อสร้างกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ จนถึงเวลาที่ก่อสร้างเสร็จสิ้น (ข้อ 25)....ส่วนที่สองกำหนดไว้ หกสิบสองสัปต (434 ปี) นับตั้งแต่เวลาที่เสร็จสิ้น การก่อสร้างกรุงเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ จนถึงเวลาที่พระมาซีฮาถูกตัดออก (ข้อ 25-26)....ท้ายที่สุดในข้อ 27 เรามีสัปตสุดท้าย ซึ่งมีอยู่เจ็ดปี. สัปตนี้จะเป็นเวลาที่ผู้ต่อต้านพระคริสต์ ได้ทำพันธสัญญาอย่างมั่นคง กับพลไพร่ชาวอิสราเอล. (Life-study of Daniel, p. 86-88)
เลือกอ่านค้นคว้า: Life-study of Daniel, msg. 14; Life-study of Jeremiah, msg.22 |
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น