(สดด. 78:1 [THSV])
ประชากรของข้าเอ๋ย จงเงี่ยหูฟังคำสอนของข้า จงเอียงหูฟังถ้อยคำจากปากข้า
(สดด. 78:2 [THSV])
ข้าจะอ้าปากกล่าวคำอุปมา ข้าจะกล่าวคำปริศนาของโบราณกาล
(สดด. 78:3 [THSV])
ถึงสิ่งที่เราได้ยินได้ทราบ ที่บรรพบุรุษของเราได้บอกเรา
(สดด. 78:4 [THSV])
เราจะไม่ซ่อนไว้จากลูกหลานของพวกเขา แต่จะบอกแก่คนรุ่นหลัง ถึงพระราชกิจอันน่าสรรเสริญของพระยาห์เวห์ และฤทธานุภาพของพระองค์ และการอัศจรรย์ต่างๆ ซึ่งพระองค์ได้ทรงกระทำ
(สดด. 78:5 [THSV])
เพราะพระองค์ทรงสถาปนาพระโอวาทไว้ในยาโคบ และทรงตั้งธรรมบัญญัติไว้ในอิสราเอล ซึ่งพระองค์ทรงบัญชาแก่บรรพบุรุษของเรา ว่าให้แจ้งเรื่องราวเหล่านั้นแก่ลูกหลานของพวกเขา
(สดด. 78:6 [THSV])
เพื่อคนรุ่นหลัง คือลูกหลานที่จะเกิดมา จะทราบเรื่อง และจะลุกขึ้นบอกลูกหลานของพวกเขาต่อไปอีก
(สดด. 78:7 [THSV])
เพื่อพวกเขาจะตั้งความหวังไว้ในพระเจ้า และไม่ลืมพระราชกิจของพระเจ้า แต่รักษาพระบัญญัติของพระองค์
(สดด. 78:8 [THSV])
และเพื่อพวกเขาจะมิได้เหมือนบรรพบุรุษ ซึ่งเป็นชาติพันธุ์ที่ดื้อดึงและมักกบฏ ชาติพันธุ์ที่จิตใจไม่มั่นคง ผู้ซึ่งจิตวิญญาณของเขาไม่ซื่อตรงต่อพระเจ้า
(สดด. 78:9 [THSV])
คนเอฟราอิม พร้อมสรรพไปด้วยคันธนู ได้หันกลับในวันสงคราม
(สดด. 78:10 [THSV])
เขาทั้งหลายมิได้รักษาพันธสัญญาของพระเจ้า และปฏิเสธที่จะเดินตามธรรมบัญญัติของพระองค์
(สดด. 78:11 [THSV])
พวกเขาลืมบรรดากิจการของพระองค์ และลืมการอัศจรรย์ต่างๆ ซึ่งพระองค์ทรงสำแดงแก่พวกเขา
(สดด. 78:12 [THSV])
พระองค์ทรงทำการอัศจรรย์ต่อหน้าต่อตาบรรพบุรุษของพวกเขา ในแผ่นดินอียิปต์ ในไร่นาโศอัน
(สดด. 78:13 [THSV])
พระองค์ทรงแยกทะเลและทรงให้พวกเขาเดินผ่านไป และทรงทำให้น้ำตั้งขึ้นเป็นพะเนิน
(สดด. 78:14 [THSV])
ในกลางวันพระองค์ทรงนำพวกเขาด้วยเมฆ และด้วยแสงไฟตลอดคืนยังรุ่ง
(สดด. 78:15 [THSV])
พระองค์ทรงแยกศิลาเป็นช่องในถิ่นทุรกันดาร และทรงให้พวกเขาดื่มน้ำอย่างมากมายเหมือนมาจากที่ลึก
(สดด. 78:16 [THSV])
พระองค์ทรงทำให้ลำธารออกมาจากหิน และทรงทำให้น้ำไหลลงมาเหมือนแม่น้ำ
(สดด. 78:17 [THSV])
แต่พวกเขายังทำบาปมากยิ่งขึ้นต่อพระองค์ ได้กบฏต่อองค์ผู้สูงสุดในที่แห้งแล้ง
(สดด. 78:18 [THSV])
พวกเขาทดลองพระเจ้าในใจของเขา โดยเรียกร้องอาหารที่เขาอยาก
(สดด. 78:19 [THSV])
พวกเขาพูดหมิ่นพระเจ้าว่า “พระเจ้าจะทรงเตรียมโต๊ะอาหารในถิ่นทุรกันดารได้หรือ?
(สดด. 78:20 [THSV])
จริงอยู่ พระองค์ทรงตีศิลาให้น้ำพุ่งออกมา แล้วลำธารก็ไหลล้น แต่พระองค์จะประทานอาหารด้วยได้หรือ? จะทรงจัดเนื้อให้ประชากรของพระองค์ได้หรือ?”
(สดด. 78:21 [THSV])
เพราะฉะนั้น เมื่อพระยาห์เวห์ทรงสดับแล้ว พระองค์ก็ทรงเกรี้ยวกราด มีไฟลุกโพลงขึ้นสู้ยาโคบ ความกริ้วของพระองค์ทวีขึ้นสู้อิสราเอล
(สดด. 78:22 [THSV])
เพราะพวกเขาไม่เชื่อพระเจ้า และไม่ไว้วางใจในการช่วยกู้ของพระองค์
(สดด. 78:23 [THSV])
พระองค์ยังทรงบัญชาเมฆเบื้องบน และทรงเปิดประตูฟ้าสวรรค์
(สดด. 78:24 [THSV])
พระองค์ทรงโปรยมานาลงมาให้พวกเขากิน และประทานอาหารจากฟ้าสวรรค์แก่เขา
(สดด. 78:25 [THSV])
มนุษย์ได้กินอาหารของทูตสวรรค์ พระองค์ทรงส่งเสบียงให้เขาอย่างบริบูรณ์
(สดด. 78:26 [THSV])
พระองค์ทรงทำให้ลมตะวันออกพัดในฟ้าสวรรค์ และทรงนำลมใต้ออกมาด้วยฤทธานุภาพของพระองค์
(สดด. 78:27 [THSV])
พระองค์ทรงโปรยเนื้อให้พวกเขาอย่างผงคลี คือนก อย่างทรายในทะเล
(สดด. 78:28 [THSV])
พระองค์ทรงให้มันตกลงมากลางค่ายของพวกเขา และรอบที่อาศัยของเขา
(สดด. 78:29 [THSV])
พวกเขาได้กินอิ่มหนำ เพราะพระองค์ประทานสิ่งที่เขาอยากแก่เขา
(สดด. 78:30 [THSV])
แต่ก่อนที่พวกเขาจะหายอยาก ขณะที่อาหารยังอยู่ในปากของเขา
(สดด. 78:31 [THSV])
ความกริ้วของพระเจ้าก็พลุ่งขึ้นต่อพวกเขา และพระองค์ทรงสังหารคนแข็งแรงที่สุดของเขาเสีย และทรงคว่ำคนหนุ่มในอิสราเอล
(สดด. 78:32 [THSV])
ถึงมีเรื่องทั้งสิ้นนี้ พวกเขาก็ยังทำบาป และมิได้เชื่อถือการอัศจรรย์ต่างๆ ของพระองค์
(สดด. 78:33 [THSV])
พระองค์จึงทรงทำให้วันของพวกเขาหายไปดังลมหายใจ และทรงให้ปีของเขาหายไปอย่างน่าสยดสยอง
(สดด. 78:34 [THSV])
เมื่อพระองค์ทรงสังหารพวกเขา เขาก็แสวงหาพระองค์ เขาได้กลับมาเสาะหาพระเจ้าด้วยใจกระตือรือร้น
(สดด. 78:35 [THSV])
พวกเขาระลึกว่าพระเจ้าทรงเป็นพระศิลาของเขา และพระเจ้าผู้สูงสุดทรงเป็นพระผู้ไถ่ของเขา
(สดด. 78:36 [THSV])
แต่พวกเขาลวงพระองค์ด้วยปาก และด้วยลิ้น พวกเขาก็มุสาต่อพระองค์
(สดด. 78:37 [THSV])
เพราะใจของพวกเขาไม่ภักดีต่อพระองค์ เขาไม่ซื่อตรงต่อพันธสัญญาของพระองค์
(สดด. 78:38 [THSV])
ถึงกระนั้น ด้วยพระกรุณา พระองค์ทรงอภัยความชั่วของเขา และมิได้ทรงทำลายเขา พระองค์ทรงยับยั้งความกริ้วของพระองค์บ่อยๆ และมิได้กวนพระพิโรธทั้งสิ้นของพระองค์ขึ้นมา
(สดด. 78:39 [THSV])
พระองค์ทรงระลึกว่าพวกเขาเป็นเพียงเนื้อหนัง เป็นลมที่ผ่านไปแล้วมิได้กลับมาอีก
(สดด. 78:40 [THSV])
พวกเขากบฏต่อพระองค์ในถิ่นทุรกันดาร และทำให้พระองค์โทมนัสในที่แห้งแล้งบ่อยถึงเพียงนี้
(สดด. 78:41 [THSV])
พวกเขายังทดลองพระเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า และได้ทำให้องค์บริสุทธิ์ของอิสราเอลเศร้าพระทัย
(สดด. 78:42 [THSV])
พวกเขามิได้ระลึกถึงฤทธานุภาพของพระองค์ หรือวันที่พระองค์ทรงไถ่เขาจากคู่อริ
(สดด. 78:43 [THSV])
เมื่อพระองค์ทรงทำบรรดาหมายสำคัญของพระองค์ในอียิปต์ และการอัศจรรย์ทั้งหลายของพระองค์ในไร่นาโศอัน
(สดด. 78:44 [THSV])
พระองค์ทรงเปลี่ยนแม่น้ำของพวกเขาให้เป็นเลือด เขาจึงดื่มจากลำธารของเขาไม่ได้
(สดด. 78:45 [THSV])
พระองค์ทรงส่งฝูงเหลือบ มาท่ามกลางพวกเขา มันกัดกินเขา และทรงส่งฝูงกบ ซึ่งทำลายเขา
(สดด. 78:46 [THSV])
พระองค์ประทานพืชผลของพวกเขาแก่ตั๊กแตนตัวอ่อน และผลผลิตของเขาแก่ตั๊กแตนวัยบิน
(สดด. 78:47 [THSV])
พระองค์ทรงทำลายเถาองุ่นของพวกเขาด้วยลูกเห็บ และต้นมะเดื่อของเขาด้วยน้ำค้างแข็ง
(สดด. 78:48 [THSV])
พระองค์ทรงมอบฝูงวัวของพวกเขาแก่ลูกเห็บ และฝูงปศุสัตว์ของเขาแก่ฟ้าผ่า
(สดด. 78:49 [THSV])
พระองค์ทรงปล่อยความกริ้วอันร้อนแรงของพระองค์มาเหนือพวกเขา ทั้งความเกรี้ยวกราด ความโกรธ และความทุกข์ลำบาก คือคณะทูตสวรรค์ผู้ทำลาย
(สดด. 78:50 [THSV])
พระองค์ทรงเปิดทางให้แก่ความกริ้วของพระองค์ พระองค์มิได้ทรงละเว้นพวกเขาจากความตาย แต่ทรงมอบชีวิตของเขาแก่โรคระบาด
(สดด. 78:51 [THSV])
พระองค์ทรงประหารลูกหัวปีทั้งสิ้นในอียิปต์ คือผลแรกแห่งกำลังของพวกเขาในเต็นท์ของฮาม
(สดด. 78:52 [THSV])
แล้วพระองค์ทรงนำประชากรของพระองค์ออกมาเหมือนนำแกะ และทรงพาพวกเขาไปในถิ่นทุรกันดารเหมือนพาฝูงแพะแกะ
(สดด. 78:53 [THSV])
พระองค์ทรงนำพวกเขาไปอย่างปลอดภัย เขาจึงไม่กลัว แต่ทะเลท่วมศัตรูของพวกเขา
(สดด. 78:54 [THSV])
และพระองค์ทรงพาพวกเขามายังแดนบริสุทธิ์ของพระองค์ ยังภูเขานี้ซึ่งพระหัตถ์ขวาของพระองค์ได้เนรมิตขึ้น
(สดด. 78:55 [THSV])
พระองค์ทรงขับประชาชาติต่างๆ ออกไปต่อหน้าพวกเขา พระองค์ทรงวัดแบ่งแดนประชาชาตินั้นให้เป็นมรดก และทรงตั้งเผ่าทั้งหลายของอิสราเอลให้อยู่ในเต็นท์ของตน
(สดด. 78:56 [THSV])
แต่เขาทั้งหลายยังทดลองและกบฏต่อพระเจ้าผู้สูงสุด มิได้เชื่อฟังพระโอวาทของพระองค์
(สดด. 78:57 [THSV])
กลับหันไปเสียและประพฤติทรยศอย่างบรรพบุรุษของพวกเขา เขาบิดไปเหมือนคันธนูที่ไว้ใจไม่ได้
(สดด. 78:58 [THSV])
เพราะพวกเขายั่วเย้าพระองค์ให้กริ้วด้วยเรื่องปูชนียสถานสูงของเขา ได้ทำให้พระองค์ทรงหวงแหนเขาด้วยเรื่องรูปเคารพแกะสลักของเขา
(สดด. 78:59 [THSV])
เมื่อพระเจ้าทรงสดับแล้ว พระองค์ก็ทรงเกรี้ยวกราด และทรงปฏิเสธอิสราเอลอย่างเด็ดขาด
(สดด. 78:60 [THSV])
พระองค์ทรงละที่ประทับในเมืองชิโลห์ คือพลับพลาที่พระองค์ทรงตั้งไว้ท่ามกลางมนุษย์
(สดด. 78:61 [THSV])
และทรงให้ฤทธานุภาพของพระองค์แก่การเป็นเชลย และชนอันเป็นพระสิริของพระองค์แก่มือของคู่อริ
(สดด. 78:62 [THSV])
พระองค์ทรงมอบประชากรของพระองค์แก่ดาบ และทรงเกรี้ยวกราดต่อมรดกของพระองค์
(สดด. 78:63 [THSV])
หนุ่มๆ ของเขาถูกไฟเผาผลาญ สาวๆ ของเขาจึงไม่มีเพลงแต่งงาน
(สดด. 78:64 [THSV])
ปุโรหิตของเขาล้มลงด้วยดาบ และหญิงม่ายของเขาไม่อาจร้องไห้ไว้ทุกข์
(สดด. 78:65 [THSV])
แล้วองค์เจ้านายทรงตื่นอย่างตื่นบรรทม อย่างนักรบโห่ร้องเพราะฤทธิ์เหล้าองุ่น
(สดด. 78:66 [THSV])
และพระองค์ทรงตีคู่อริของพระองค์ให้ถอยหลัง และให้เขาถูกเยาะเย้ยเป็นนิตย์
(สดด. 78:67 [THSV])
พระองค์ทรงปฏิเสธเต็นท์ของโยเซฟ พระองค์มิได้ทรงเลือกเผ่าเอฟราอิม
(สดด. 78:68 [THSV])
แต่พระองค์ทรงเลือกเผ่ายูดาห์ ภูเขาศิโยนซึ่งพระองค์ทรงรัก
(สดด. 78:69 [THSV])
พระองค์ทรงสร้างสถานนมัสการของพระองค์ อย่างกับฟ้าสวรรค์สูง อย่างแผ่นดินโลกซึ่งพระองค์ทรงตั้งไว้เป็นนิตย์
(สดด. 78:70 [THSV])
พระองค์ทรงเลือกดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ ทรงพาท่านมาจากคอกแกะ
(สดด. 78:71 [THSV])
พระองค์ทรงพาท่านมาจากการดูแลแม่แกะที่มีลูกอ่อน ให้เป็นผู้เลี้ยงดูยาโคบประชากรของพระองค์ดุจเลี้ยงแกะ คืออิสราเอลมรดกของพระองค์
(สดด. 78:72 [THSV])
ท่านจึงเลี้ยงดูพวกเขาด้วยใจเที่ยงธรรม และนำเขาไปด้วยมือช่ำชอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น