วันพฤหัสบดีที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

ชีวิตเปี่ยมล้น 01052014 เฝ้าเดี่ยวกับ ศจ.ดร.เสรี หล่อกัณภัย (+เพลย์ลิสต์)





(2ซมอ. 1:1 [THSV])
ต่อ​มา​หลัง​จาก​ซา​อูล​สิ้น​พระ​ชนม์​แล้ว เมื่อ​ดาวิด​กลับ​จาก​การ​โจม​ตี​คน​อา​มา​เลข ดาวิด​พัก​ที่​ศิก​ลาก​ได้​สอง​วัน
 
 


(2ซมอ. 1:2 [THSV])
 
 
 
 
พอ​วัน​ที่​สาม นี่​แน่ะ มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มา​จาก​ค่าย​ของ​ซาอูล สวม​เสื้อ​ผ้า​ขาด​และ​มี​ผง​คลี​ดิน​อยู่​บน​ศีรษะ เมื่อ​เขา​มา​ถึง​ดาวิด ก็​ย่อ​ตัว​ลง​ซบ​หน้า​ถึง​ดิน
 
 


(2ซมอ. 1:3 [THSV])
 
 
 
 
ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​มา​จาก​ไหน?” เขา​ตอบ​ท่าน​ว่า “ข้าพ​เจ้า​หนี​มา​จาก​ค่าย​อิสรา​เอล”
 
 


(2ซมอ. 1:4 [THSV])
 
 
 
 
ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “ขอ​บอก​ข้า​หน่อย​ว่า เหตุ​การณ์​เป็น​อย่าง​ไร​บ้าง?” และ​เขา​ตอบ​ว่า “พวก​ทหาร​หนี​จาก​สง​คราม​แล้ว​ล้ม​ตาย​มาก​มาย ซาอูล​และ​โย​นา​ธาน​ราช​โอ​รส​ของ​พระ​องค์​ก็​สิ้น​พระ​ชนม์​ด้วย”
 
 


(2ซมอ. 1:5 [THSV])
 
 
 
 
ดาวิด​จึง​ถาม​ชาย​หนุ่ม​ที่​มา​บอก​นั้น​ว่า “เจ้า​ทราบ​ได้​อย่าง​ไร​ว่า ซาอูล​และ​โย​นา​ธาน​ราช​โอรส​ของ​ท่าน​สิ้น​พระ​ชนม์?”
 
 


(2ซมอ. 1:6 [THSV])
 
 
 
 
ชาย​หนุ่ม​ที่​บอก​ท่าน​นั้น​ตอบ​ว่า “บัง​เอิญ​ข้าพ​เจ้า​มา​ที่​ภูเขา​กิล​โบ​อา นี่​แน่ะ ซาอูล​ทรง​ยืน​พิง​หอก​ของ​พระ​องค์​อยู่ และ​นี่​แน่ะ รถ​รบ​และ​ทหาร​ม้า​ก็​มา​ใกล้​พระ​องค์
 
 


(2ซมอ. 1:7 [THSV])
 
 
 
 
เมื่อ​พระ​องค์​ทรง​เหลียว​มา​เห็น​ข้าพ​เจ้า ก็​เรียก​ข้าพ​เจ้า และ​ข้าพ​เจ้า​ทูล​ตอบ​ว่า ‘ข้า​พระ​บาท​อยู่​ที่​นี่’
 
 


(2ซมอ. 1:8 [THSV])
 
 
 
 
พระ​องค์​ตรัส​ถาม​ข้าพ​เจ้า​ว่า ‘เจ้า​คือ​ใคร?’ ข้าพ​เจ้า​ทูล​ตอบ​พระ​องค์​ว่า ‘ข้า​พระ​บาท​เป็น​คน​อา​มา​เลข’
 
 


(2ซมอ. 1:9 [THSV])
 
 
 
 
พระ​องค์​ตรัส​กับ​ข้าพ​เจ้า​ว่า ‘จง​มา​ยืน​ข้าง​เรา​และ​ฆ่า​เรา​เสีย เพราะ​เรา​เจ็บปวด​สาหัส แต่​เรา​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่’
 
 


(2ซมอ. 1:10 [THSV])
 
 
 
 
ข้าพ​เจ้า​จึง​เข้า​ไป​ยืน​ข้างๆ พระ​องค์​และ​ประ​หาร​พระ​องค์​เสีย เพราะ​ข้าพ​เจ้า​รู้​ว่า หลัง​จาก​ทรง​ล้ม​แล้ว พระ​องค์​ก็​ไม่​สา​มารถ​ดำ​รง​พระ​ชนม์​ได้​อีก และ​ข้าพ​เจ้า​ก็​ถอด​มง​กุฎ​บน​พระ​เศียร​และ​กำ​ไล​ที่​พระ​กร และ​ข้าพ​เจ้า​ก็​นำ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​มา​ให้​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพ​เจ้า”
 
 


(2ซมอ. 1:11 [THSV])
 
 
 
 
แล้ว​ดาวิด​ฉีก​เสื้อ​ของ​ตน และ​คน​ทั้ง​ปวง​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​ก็​ทำ​เหมือน​กัน
 
 


(2ซมอ. 1:12 [THSV])
 
 
 
 
และ​พวก​เขา​คร่ำ​ครวญ​และ​ร้อง​ไห้​และ​อด​อา​หาร​จน​ถึง​เวลา​เย็น ให้​ซาอูล​และ​โย​นา​ธาน​ราช​โอรส​ของ​พระ​องค์ และ​ให้​ประ​ชา​กร​ของ​พระ​ยาห์​เวห์​และ​พงศ์​พันธุ์​อิส​รา​เอล เพราะ​พวก​เขา​ต้อง​ล้ม​ตาย​ด้วย​ดาบ
 
 


(2ซมอ. 1:13 [THSV])
 
 
 
 
และ​ดาวิด​ถาม​คน​หนุ่ม​ที่​บอก​ท่าน​ว่า “เจ้า​มา​จาก​ไหน?” เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพ​เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​คน​ต่าง​ด้าว คน​อา​มา​เลข”
 
 


(2ซมอ. 1:14 [THSV])
 
 
 
 
ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “ทำไม​เจ้า​ไม่​เกรง​กลัว​ใน​การ​ยื่น​มือ​ออก​ทำ​ลาย​ผู้​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​เจิม​ไว้”
 
 


(2ซมอ. 1:15 [THSV])
 
 
 
 
แล้ว​ดาวิด​ก็​เรียก​คน​หนึ่ง​ใน​หมู่​คน​หนุ่ม​บอก​ว่า “จง​ไป​ฆ่า​เขา” และ​เขา​ก็​ฆ่า​ชาย​คน​นั้น​ตาย
 
 


(2ซมอ. 1:16 [THSV])
 
 
 
 
ดาวิด​กล่าว​แก่​ชาย​นั้น​ว่า “ความ​ผิด​เรื่อง​ความ​ตาย​ของ​เจ้า​ตก​อยู่​กับ​เจ้า เพราะ​ปาก​ของ​เจ้า​ปรัก​ปรำ​ตัว​เจ้า​เอง​ว่า ‘ข้าพ​เจ้า​ได้​ฆ่า​ผู้​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​เจิม​ไว้’ ”
 
 


 
 
 
 
 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น