วันเสาร์ที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

Living Life ชีวิตเปี่ยมล้น 17052014 เฝ้าเดี่ยวกับ ศจ ดร วินิจ วงศ์สรรเสริญ





(2ซมอ. 10:1 [THSV])
ต่อ​มา​หลังจาก​พระ​รา​ชา​แห่ง​คน​อัม​โมน​สิ้น​พระ​ชนม์ และ​ฮา​นูน​พระ​ราช​โอ​รส​ของ​พระ​องค์​ทรง​ครอง​ราชย์​แทน​พระ​องค์
 
 


(2ซมอ. 10:2 [THSV])
 
 
 
 
ดาวิด​จึง​ตรัส​ว่า “เรา​จะ​ซื่อ​สัตย์​ต่อ​ฮา​นูน​โอ​รส​ของ​นา​ฮาช ดัง​ที่​พระ​ราช​บิดา​ของ​เขา​ซื่อ​สัตย์​ต่อ​เรา” ดาวิด​จึง​ส่ง​พวก​ข้า​ราช​การ​ของ​พระ​องค์​ไป​ปลอบ​โยน​ท่าน เกี่ยว​ด้วย​เรื่อง​พระ​ราช​บิดา​ของ​ท่าน และ​พวก​ข้า​ราช​การ​ของ​ดาวิด​ก็​เข้า​มา​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​คน​อัม​โมน
 
 


(2ซมอ. 10:3 [THSV])
 
 
 
 
แต่​พวก​เจ้า​นาย​ของ​คน​อัม​โมน​ทูล​ฮา​นูน​เจ้า​นาย​ของ​พวก​เขา​ว่า “ฝ่า​พระ​บาท​ทรง​เห็น​ว่า ดาวิด​ส่ง​พวกผู้​ปลอบ​โยน​มา​หา​ฝ่า​พระ​บาท เพราะ​ทรง​ให้​เกียรติ​พระ​ราช​บิดา​ของ​ฝ่า​พระ​บาท​หรือ? ดาวิด​ไม่​ได้​ส่ง​พวก​ข้า​ราช​การ​มา​หา​ฝ่า​พระ​บาทเพื่อ​ตรวจ​เมือง เพื่อ​สอด​แนม และ​เพื่อ​จะ​คว่ำ​เมือง​นี้​หรือ?”
 
 


(2ซมอ. 10:4 [THSV])
 
 
 
 
ฮา​นูน​จึง​จับ​พวก​ข้า​ราช​การ​ของ​ดาวิด​มา​โกน​เครา​เสีย​ครึ่ง​หนึ่ง และ​ตัด​เครื่อง​แต่ง​กาย​ที่​ตรง​กลาง​จน​ถึง​ตะโพก แล้ว​ปล่อย​ไป
 
 


(2ซมอ. 10:5 [THSV])
 
 
 
 
เมื่อ​ดาวิด​ทรง​ทราบ พระ​องค์​ก็​ทรง​ส่ง​คน​ไป​พบ​ข้า​ราช​การ​เหล่า​นั้น เพราะ​ว่า​พวก​เขา​ถูก​เหยียด​หยาม​มาก และ​พระ​รา​ชา​ตรัส​ว่า “จง​พัก​ที่​เมือง​เย​รี​โค​จน​กว่า​เครา​ของ​พวก​ท่าน​ขึ้น แล้ว​จึง​ค่อย​กลับ​มา”
 
 


(2ซมอ. 10:6 [THSV])
 
 
 
 
เมื่อ​คน​อัม​โมน​เห็น​ว่า พวก​เขา​เป็น​ที่​เกลียด​ชัง​แก่​ดาวิด คน​อัม​โมน​จึง​ส่ง​คน​ไป​จ้าง​คน​ซีเรีย​มา​จาก​เมือง​เบธ​เร​โหบ และ​คน​ซีเรีย​จาก​เมือง​โศ​บาห์​เป็น​ทหาร​ราบ​จำ​นวน 20,000 คน กับ​กษัตริย์​เมือง​มา​อา​คาห์​พร้อม​กับ​ทหาร 1,000 คน และ​ชาว​เมือง​โทบ 12,000 คน
 
 


(2ซมอ. 10:7 [THSV])
 
 
 
 
เมื่อ​ดาวิด​ทรง​ทราบ​จึง​ส่ง​โย​อาบ​และ​กองทัพ​เหล่า​นักรบ​ทั้ง​หมด​ไป
 
 


(2ซมอ. 10:8 [THSV])
 
 
 
 
ส่วน​คน​อัม​โมน​ก็​ยก​ออก​มา​และ​จัด​แนวรบ​ไว้​ทาง​เข้า​ประ​ตู​เมือง ส่วน​คน​ซีเรีย​จาก​เมือง​โศ​บาห์​และ​จาก​เมือง​เร​โหบ พร้อม​กับ​ชาว​เมือง​โทบ​และ​ชาว​เมือง​มา​อา​คาห์​อยู่​ที่​กลาง​ทุ่ง​ต่าง​หาก
 
 


(2ซมอ. 10:9 [THSV])
 
 
 
 
เมื่อ​โย​อาบ​เห็น​ว่า การ​ศึก​นั้น​ขนาบ​อยู่​ทั้ง​ข้าง​หน้า​และ​ข้าง​หลัง ท่าน​จึง​เลือก​จาก​คน​อิส​รา​เอล​ทั้งหมด​ที่​คัด​ไว้​แล้ว​จัด​แนวรบ​เข้า​ต่อ​สู้​คน​ซีเรีย
 
 


(2ซมอ. 10:10 [THSV])
 
 
 
 
ท่าน​มอบ​พวก​ทหาร​ที่​เหลือ​อยู่​ไว้​ใน​บัง​คับ​บัญ​ชา​ของ​อา​บี​ชัย​น้อง​ชาย​ของ​ท่าน และ​เขา​ก็​จัด​คน​เหล่า​นั้น​เข้า​ต่อ​สู้​กับ​คน​อัม​โมน
 
 


(2ซมอ. 10:11 [THSV])
 
 
 
 
ท่าน​กล่าว​ว่า “ถ้า​กำ​ลัง​คน​ซีเรีย​แข็ง​กว่า​กำ​ลัง​ของ​เรา​ให้​เจ้า​ไป​ช่วย​เรา แต่​ถ้า​กำ​ลัง​คน​อัม​โมน​แข็ง​กว่า​กำ​ลัง​ของ​เจ้า เรา​จะ​มา​ช่วย​เจ้า
 
 


(2ซมอ. 10:12 [THSV])
 
 
 
 
จง​เข้มแข็ง ทำ​ตน​ให้​กล้าหาญ​เพื่อ​ชน​ชาติ​ของ​เรา และ​เพื่อ​บรรดา​เมือง​ของ​พระ​เจ้า​ของ​เรา​และ​ขอ​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​ทำ​ตาม​ที่​พระ​องค์​ทรง​เห็น​ชอบ​เถิด”
 
 


(2ซมอ. 10:13 [THSV])
 
 
 
 
ดัง​นั้น โย​อาบ​กับ​พวก​ทหาร​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​ก็​เข้า​ไป​ใกล้​เพื่อ​ต่อ​สู้​กับ​คน​ซีเรีย พวก​ข้า​ศึก​ก็​หนี​ไป​ต่อ​หน้า​พวก​ทหาร
 
 


(2ซมอ. 10:14 [THSV])
 
 
 
 
เมื่อ​คน​อัม​โมน​เห็น​ว่า​คน​ซีเรีย​หนี​ไป​แล้ว พวก​เขา​ก็​หนี​ต่อหน้า​อา​บี​ชัย​เข้า​ไป​ใน​เมือง แล้ว​โย​อาบ​ก็​กลับ​จาก​การ​สู้​รบ​กับ​คน​อัม​โมน​มา​ยัง​กรุง​เย​รู​ซา​เล็ม
 
 


(2ซมอ. 10:15 [THSV])
 
 
 
 
เมื่อ​คน​ซีเรีย​เห็น​ว่า ถูก​ตี​พ่าย​ต่อ​หน้า​อิส​รา​เอล​แล้ว จึง​รวมตัว​เข้า​ด้วย​กัน
 
 


(2ซมอ. 10:16 [THSV])
 
 
 
 
ฝ่าย​ฮา​ดัด​เอ​เซอร์​ทรง​ส่ง​คน​ไป​นำ​คน​ซีเรีย​ผู้​อยู่​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่​น้ำ​ยูเฟร​ติส​ออก​มา พวก​เขา​มา​ยัง​ตำ​บล​เฮ​ลาม มี​โช​บัค​แม่​ทัพ​ของ​ฮา​ดัด​เอ​เซอร์​นำ​หน้า​พวก​เขา
 
 


(2ซมอ. 10:17 [THSV])
 
 
 
 
เมื่อ​มี​ผู้​ทูล​ดาวิด​ให้​ทรง​ทราบ พระ​องค์​ทรง​รวบ​รวม​อิส​รา​เอล​ทั้ง​หมด​ข้าม​แม่​น้ำ​จอร์​แดน​มา​ยัง​ตำ​บล​เฮ​ลาม และ​คน​ซีเรีย​ก็​จัด​แนว​รบ​ต่อ​สู้​ดาวิด​และ​รบ​กับ​พระ​องค์
 
 


(2ซมอ. 10:18 [THSV])
 
 
 
 
คน​ซีเรีย​หนี​ต่อ​หน้า​อิส​รา​เอล และ​ดาวิด​ทรง​ประ​หาร​คน​ซีเรีย​ซึ่ง​เป็น​ทหาร​รถ​รบ 700 คน กับ​ทหาร​ม้า 40,000 คน​เสีย และ​ประ​หาร​โช​บัค​แม่​ทัพ​ของ​เขา​ตาย​ที่​นั่น
 
 


(2ซมอ. 10:19 [THSV])
 
 
 
 
และ​เมื่อ​บรร​ดา​กษัตริย์​พวก​ผู้​รับ​ใช้​ของ​ฮา​ดัด​เอ​เซอร์​เห็น​ว่า พวก​เขา​ถูก​ตีพ่าย​ต่อหน้า​อิส​รา​เอล​แล้ว ก็​ยอม​สงบ​ศึก​กับ​อิส​รา​เอล และ​ยอม​รับใช้​พวก​เขา ดังนั้น​คน​ซีเรีย​จึง​กลัว ไม่​กล้า​ช่วย​คน​อัม​โมน​อีก
 
 


 
 
 
 
 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น