วันศุกร์ที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2557

Living Life ชีวิตเปี่ยมล้น 23052014 เฝ้าเดี่ยวกับ อาจารย์สมเกียรติ ลิมปณ...





(2ซมอ. 13:1 [THSV])
ต่อ​มา​หลัง​จาก​เหตุ​การณ์​เหล่า​นี้ อับ​ซา​โลม​พระ​ราช​โอรส​ของ​ดา​วิด​มี​พระ​ขนิษ​ฐา​งด​งาม​องค์​หนึ่ง​ชื่อ​ทา​มาร์ และ​อัม​โนน​พระ​ราช​โอรส​ของ​ดา​วิด​รัก​เธอ
 
 


(2ซมอ. 13:2 [THSV])
 
 
 
 
อัม​โนน​ทุกข์​ใจ​จน​ล้ม​ป่วย​เนื่อง​ด้วย​พระ​ขนิษ​ฐา​ทา​มาร์ เพราะ​เธอ​เป็น​สาว​พรหม​จารี อัม​โนน​จึง​ไม่​สา​มารถ​ทำ​อะไร​กับ​เธอ​ได้
 
 


(2ซมอ. 13:3 [THSV])
 
 
 
 
แต่​อัม​โนน​มี​สหาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​โย​นา​ดับ​บุตร​ของ​ชิ​เม​อาห์​พระ​เชษ​ฐา​ของ​ดา​วิด โย​นา​ดับ​นั้น​เป็น​คน​เจ้า​ปัญญา
 
 


(2ซมอ. 13:4 [THSV])
 
 
 
 
จึง​ทูล​ถาม​ว่า “ข้า​แต่​พระ​ราช​โอรส​ของ​พระ​รา​ชา ทำไม​จึง​ซม​เซา​เช่น​นี้​ทุกๆ เช้า? จะ​ไม่​บอก​ให้​กระ​หม่อม​ทราบ​บ้าง​หรือ?” อัม​โนน​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​รัก​ทา​มาร์​น้อง​หญิง​ของ​อับ​ซา​โลม​น้อง​ชาย​ของ​เรา”
 
 


(2ซมอ. 13:5 [THSV])
 
 
 
 
โย​นา​ดับ​จึง​ทูล​ท่าน​ว่า “ขอ​เชิญ​บรร​ทม​บน​พระ​แท่น แสร้ง​ทำ​เป็น​ประ​ชวร และ​เมื่อ​เสด็จ​พ่อ​มา​เยี่ยม ก็​ขอ​ทูล​ว่า ‘ขอ​โปรด​ให้​ทา​มาร์​น้อง​หญิง​มา​ให้​อา​หาร​แก่​ข้า​พระ​บาท มา​เตรียม​อา​หาร​ต่อ​หน้า​ข้า​พระ​บาท​เพื่อ​ข้า​พระ​บาท​จะ​ได้​เห็น และ​รับ​ประ​ทาน​จาก​มือ​ของ​เธอ’ ”
 
 


(2ซมอ. 13:6 [THSV])
 
 
 
 
อัม​โนน​จึง​บรร​ทม แสร้ง​ทำ​เป็น​ประ​ชวร เมื่อ​พระ​รา​ชา​เสด็จ​มา​เยี่ยม อัม​โนน​ก็​ทูล​พระ​รา​ชา​ว่า “ขอ​โปรด​ให้​ทา​มาร์​น้อง​หญิง​มา​ทำ​ขนม​สัก​สอง​อัน​ต่อ​หน้า​ข้า​พระ​บาท ข้า​พระ​บาท​จะ​ได้​รับ​ประ​ทาน​จาก​มือ​ของ​เธอ”
 
 


(2ซมอ. 13:7 [THSV])
 
 
 
 
ดา​วิด​ทรง​ใช้​คน​ไป​แจ้ง​ทา​มาร์​ที่​วัง​ว่า “จง​ไป​ที่​บ้าน​ของ​อัม​โนน​พี่​ของ​เจ้า และ​ทำ​อา​หาร​ให้​เขา”
 
 


(2ซมอ. 13:8 [THSV])
 
 
 
 
ทา​มาร์​ก็​ไป​ยัง​วัง​ของ​อัม​โนน​พระ​เชษ​ฐา​ของ​เธอ เขา​บรร​ทม​อยู่ เธอ​หยิบ​แป้ง​มา​นวด ทำ​ขนม​ต่อ​หน้า​พระ​เชษ​ฐา แล้ว​ปิ้ง
 
 


(2ซมอ. 13:9 [THSV])
 
 
 
 
และ​เธอ​ก็​ยก​กระ​ทะ​มา​เท​ออก​ต่อ​หน้า​พระ​เชษ​ฐา แต่​อัม​โนน​ก็​ไม่​เสวย กล่าว​ว่า “ให้​ทุก​คน​ออก​ไป” ทุก​คน​ก็​ออก​ไป
 
 


(2ซมอ. 13:10 [THSV])
 
 
 
 
อัม​โนน​ก็​รับ​สั่ง​กับ​ทา​มาร์​ว่า “จง​เอา​อา​หาร​เข้า​มา​ใน​ห้อง​ใน เพื่อ​พี่​จะ​ได้​รับ​ประ​ทาน​จาก​มือ​ของ​น้อง” ทา​มาร์​ก็​นำ​ขนม​ที่​เธอ​ทำ​นั้น​เข้า​ไป​ให้​อัม​โนน​พระ​เชษ​ฐา​ที่​ห้อง​ใน
 
 


(2ซมอ. 13:11 [THSV])
 
 
 
 
แต่​เมื่อ​เธอ​นำ​ขนม​มา​ใกล้​เพื่อ​ให้​ท่าน​เสวย ท่าน​ก็​จับ​เธอ​ไว้ รับ​สั่ง​ว่า “น้อง​ของ​พี่ เข้า​มา​นอน​กับ​พี่​เถิด”
 
 


(2ซมอ. 13:12 [THSV])
 
 
 
 
เธอ​จึง​ตอบ​ว่า “อย่า​เลย​พระ​เชษ​ฐา อย่า​บัง​คับ​หม่อม​ฉัน สิ่ง​อย่าง​นี้​เขา​ไม่​ทำ​กัน​ใน​อิส​รา​เอล อย่า​ทำ​การ​โฉด​เขลา​อย่าง​นี้​เลย
 
 


(2ซมอ. 13:13 [THSV])
 
 
 
 
ส่วน​หม่อม​ฉัน​เอง หม่อม​ฉัน​จะ​เอา​ความ​อาย​ไป​ไว้​ที่​ไหน? ส่วน​พระ​เชษฐา​เล่า ก็​จะ​เป็น​คน​โฉด​เขลา​คนหนึ่ง​ใน​อิส​รา​เอล เพราะ​ฉะนั้น​ขอ​ทูล​พระ​รา​ชา​เถิด พระ​องค์​จะ​ไม่​หวง​หม่อม​ฉัน​ไว้​จาก​พระ​เชษฐา”
 
 


(2ซมอ. 13:14 [THSV])
 
 
 
 
แต่​อัม​โนน​ไม่​ยอม​ฟัง​เสียง​เธอ และ​เพราะ​ท่าน​มี​กำ​ลัง​มาก​กว่า จึง​ทรง​บังคับ​และ​นอน​ร่วม​กับ​เธอ
 
 


 
 
 
 
 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น