วันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2557

คำเทศนา วันอาทิตย์ที่ 6/4/2014 (+เพลย์ลิสต์)







(ดนล. 12:1 [THSV])
“ใน​ครั้ง​นั้น มี​คา​เอลเจ้า​ผู้​ครอบ​ครอง​ยิ่ง​ใหญ่ ผู้​คุ้ม​กัน​ชน​ชาติ​ของ​ท่าน​จะ​ลุก​ขึ้น และ​จะ​มี​เวลา​ยาก​ลำ​บาก​อย่าง​ไม่​เคย​มี​มา​ตั้ง​แต่​ครั้ง​มี​ประ​ชา​ชาติ​จน​ถึง​สมัย​นั้น แต่​ใน​ครั้ง​นั้น​ชน​ชาติ​ของ​ท่าน​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​กู้ คือ​ทุก​คน​ที่​มี​ชื่อ​บัน​ทึก​ไว้​ใน​หนัง​สือ
 
 


(ดนล. 12:2 [THSV])
 
 
 
 
และ​คน​เป็น​อัน​มาก​ใน​พวก​ที่​หลับ​ใน​ผง​คลี​แห่ง​แผ่น​ดิน​โลก​จะ​ตื่น​ขึ้น บ้าง​ก็​จะ​เข้า​สู่​ชีวิต​นิรันดร์ บ้าง​ก็​เข้า​สู่​ความ​อับ​อาย​และ​ความ​ขาย​หน้า​นิรันดร์
 
 


(ดนล. 12:3 [THSV])
 
 
 
 
และ​บรร​ดา​คน​ฉลาด​จะ​ส่อง​แสง​เหมือน​แสง​ท้อง​ฟ้า และ​บรร​ดา​ผู้​ที่​ได้​นำ​คน​เป็น​อัน​มาก​มา​สู่​ความ​ชอบ​ธรรม​จะ​ส่อง​แสง​เหมือน​อย่าง​ดาว​เป็น​นิตย์​นิรันดร์
 
 


(ดนล. 12:4 [THSV])
 
 
 
 
แต่​ตัว​เจ้า​ดา​เนียล​เอ๋ย จง​ปิด​ถ้อย​คำ​เหล่า​นั้น​ไว้​และ​ประ​ทับ​ตรา​หนัง​สือ​นั้น​เสียจน​ถึง​วาระ​สุด​ท้าย คน​เป็น​อัน​มาก​จะ​วิ่ง​ไป​วิ่ง​มา และ​ความ​รู้​จะ​ทวี​ขึ้น”
 
 


(ดนล. 12:5 [THSV])
 
 
 
 
แล้ว​ข้าพ​เจ้า​คือ​ดา​เนียล​ก็​มอง​ดู และ นี่​แน่ะ มี​อีก​สอง​คน​ยืน​อยู่ คน​หนึ่ง​ยืน​อยู่​ที่​ฝั่ง​แม่​น้ำ​ข้าง​นี้ อีก​คน​หนึ่ง​ยืน​อยู่​ที่​ฝั่ง​แม่​น้ำ​ข้าง​โน้น
 
 


(ดนล. 12:6 [THSV])
 
 
 
 
และ​คน​หนึ่ง​ก็​พูด​กับ​ชาย​ที่​สวม​เสื้อ​ผ้า​ป่าน ผู้​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​น้ำ​แห่ง​แม่​น้ำ​นั้น​ว่า “ยัง​อีก​นาน​เท่า​ไร​จึง​จะ​ถึง​ที่​สุด​ปลาย​ของ​สิ่ง​น่า​อัศ​จรรย์​เหล่า​นี้?”
 
 


(ดนล. 12:7 [THSV])
 
 
 
 
ชาย​ที่​สวม​เสื้อ​ผ้า​ป่าน ผู้​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​น้ำ​แห่ง​แม่​น้ำ​นั้น ได้​ยก​มือ​ขวา​และ​มือ​ซ้าย​ของ​ท่าน​สู่​ฟ้า​สวรรค์ ข้าพ​เจ้า​ได้​ยิน​ท่าน​ปฏิ​ญาณ​อ้าง​พระ​ผู้​ทรง​พระ​ชนม์​อยู่​เป็น​นิตย์​ว่า ยัง​อีก​วาระ​หนึ่ง สอง​วาระ และ​ครึ่ง​วาระ และ​เมื่อ​การ​ทำ​ลาย​อำ​นาจ​ของ​ชน​ชาติ​บริ​สุทธิ์​สิ้น​สุด​ลง​แล้ว สิ่ง​เหล่า​นี้​ก็​จะ​สำ​เร็จ​ไป​ด้วย
 
 


(ดนล. 12:8 [THSV])
 
 
 
 
ข้าพ​เจ้า​ได้​ยิน​แต่​ไม่​เข้า​ใจ แล้ว​ข้าพ​เจ้า​จึง​พูด​ว่า “นาย​เจ้า​ข้า สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​ลง​เอย​อย่าง​ไร?”
 
 


(ดนล. 12:9 [THSV])
 
 
 
 
ท่าน​พูด​ว่า “ดา​เนียล​เอ๋ย ไป​เถอะ เพราะ​ว่า​ถ้อย​คำ​เหล่า​นั้น​ก็​ถูก​ปิด​ไว้​แล้ว และ​ถูก​ประ​ทับ​ตรา​ไว้​จน​ถึง​วาระ​สุด​ท้าย
 
 


(ดนล. 12:10 [THSV])
 
 
 
 
คน​เป็น​อัน​มาก​จะ​ชำระ​ตน​เอง ทำ​ให้​ตน​เอง​สะ​อาด​หมด​จดและ​ถูก​ถลุง แต่​คน​ชั่ว​จะ​ยัง​ทำ​การ​ชั่ว​อยู่ และ​ไม่​มี​คน​ชั่ว​สัก​คน​หนึ่ง​จะ​เข้า​ใจ แต่​บรร​ดา​คน​ฉลาด​จะ​เข้า​ใจ
 
 


(ดนล. 12:11 [THSV])
 
 
 
 
และ​ตั้ง​แต่​เวลา​เลิก​เครื่อง​เผา​บูชา​เนือง​นิตย์​นั้น และ​การ​ตั้ง​สิ่ง​ที่​น่า​สะอิด​สะ​เอียน ซึ่ง​ทำ​ให้​เกิด​การ​ร้าง​เปล่า​ขึ้น จะ​เป็น​เวลา 1,290 วัน
 
 


(ดนล. 12:12 [THSV])
 
 
 
 
ความ​สุข​จะ​มี​แก่​ผู้​ทน​อยู่​ได้​ถึง 1,335 วัน
 
 


(ดนล. 12:13 [THSV])
 
 
 
 
ส่วน​เจ้า​จง​ดำ​เนิน​ไป​จน​ถึง​ที่​สุด​เถิด แล้ว​จะ​ได้​พัก​สงบ และ​จะ​ยืน​ขึ้น​รับ​มรดก​ของ​เจ้า​เมื่อ​สิ้น​สุด​วัน​ทั้ง​หลาย​นั้น”
 
 


 
 
 
 
 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น