วันอาทิตย์ที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2557

Living Life ชีวิตเปี่ยมล้น 16062014เฝ้าเดี่ยวกับ อาจารย์ชาติชาย จารุวาที





(2ซมอ. 22:1 [THSV])
ดา​วิด​ถวาย​ถ้อย​คำ​ของ​เพลง​บท​นี้​แด่​พระ​ยาห์​เวห์ ใน​วัน​ที่​พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​ช่วย​กู้​ท่าน​ให้​พ้น​จาก​มือ​ศัตรู​ทั้ง​สิ้น​ของ​ท่าน และ​จาก​เงื้อม​พระ​หัตถ์​ของ​ซาอูล
 
 


(2ซมอ. 22:2 [THSV])
 
 
 
 
ท่าน​กล่าว​ว่า “พระ​ยาห์​เวห์​ทรง​เป็น​ศิลา​ป้อม​ปรา​การ และ​ผู้​ช่วย​กู้​ของ​ข้าพ​เจ้า
 
 


(2ซมอ. 22:3 [THSV])
 
 
 
 
​​พระ​เจ้า​แห่ง​ศิลา​ของ​ข้าพ​เจ้า ข้าพ​เจ้า​เข้า​ลี้​ภัย​อยู่​ใน​พระ​องค์ พระ​องค์​ทรง​เป็น​โล่ เป็น​พลัง​แห่ง​ความ​รอด​ของ​ข้าพ​เจ้า ทรง​เป็น​ที่​กำ​บัง​อัน​แข็ง​แกร่ง​และ​ที่​ลี้​ภัย​ของ​ข้าพ​เจ้า พระ​ผู้​ช่วย​ของ​ข้าพ​เจ้า พระ​องค์​ทรง​ช่วย​ข้า​พระ​องค์​ให้​รอด​จาก​ความ​ทา​รุณ
 
 


(2ซมอ. 22:4 [THSV])
 
 
 
 
ข้าพ​เจ้า​ร้อง​ทูล​พระ​ยาห์​เวห์ ผู้​ทรง​สม​ควร​แก่​การ​สรร​เสริญ และ​ข้าพ​เจ้า​รับ​การ​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​บรร​ดา​ศัตรู​ของ​ข้าพ​เจ้า
 
 


(2ซมอ. 22:5 [THSV])
 
 
 
 
“เพราะ​คลื่น​มรณะ​ล้อม​ข้าพ​เจ้า กระ​แส​แห่ง​ความ​หายนะ​ท่วม​ทับ​ข้าพ​เจ้า
 
 


(2ซมอ. 22:6 [THSV])
 
 
 
 
สาย​ใย​ของ​แดน​คน​ตาย​พัน​ตัว​ข้าพ​เจ้า บ่วง​มัจ​จุ​ราช​อยู่​ต่อ​หน้า​ข้าพ​เจ้า
 
 


(2ซมอ. 22:7 [THSV])
 
 
 
 
“เมื่อ​มี​ความ​ทุกข์​ลำ​บาก ข้าพ​เจ้า​ร้อง​ทูล​พระ​ยาห์​เวห์ ข้าพ​เจ้า​ทูล​ขอ​ความ​ช่วย​เหลือ​จาก​พระ​เจ้า​ของ​ข้าพ​เจ้า จาก​พระ​วิหาร​ของ​พระ​องค์ พระ​องค์​ทรง​สดับ​เสียง​ของ​ข้าพ​เจ้า และ​เสียง​ร้อง​ของ​ข้าพ​เจ้า​ได้​ยิน​ไป​ถึง​พระ​กรรณ​ของ​พระ​องค์
 
 


(2ซมอ. 22:8 [THSV])
 
 
 
 
“แล้ว​แผ่น​ดิน​ก็​สั่น​สะ​เทือน​และ​โคลง​เคลง ราก​ฐาน​ของ​ฟ้า​สวรรค์​ก็​หวั่น​ไหว และ​สั่น​สะเทือน​เพราะ​พระ​องค์​กริ้ว
 
 


(2ซมอ. 22:9 [THSV])
 
 
 
 
ควัน​ออก​ไป​ตาม​ช่อง​พระ​นา​สิก​ของ​พระ​องค์ และ​เพลิง​ผลาญ​ออก​มา​จาก​พระ​โอษฐ์​ของ​พระ​องค์ ถ่าน​ก็​ติด​เปลว​ไฟ​มา​จาก​พระองค์
 
 


(2ซมอ. 22:10 [THSV])
 
 
 
 
พระ​องค์​ทรง​โน้ม​ฟ้า​สวรรค์​ลง​ด้วย​และ​เสด็จ​ลง​มา ความ​มืด​ทึบ​อยู่​ใต้​พระ​บาท​ของ​พระ​องค์
 
 


(2ซมอ. 22:11 [THSV])
 
 
 
 
พระ​องค์​ทรง​เค​รูบ​ตน​หนึ่ง แล้ว​ทรง​เหาะ​ไป เขา​เห็น​พระ​องค์​เสด็จ​โดย​ปีก​ของ​ลม
 
 


(2ซมอ. 22:12 [THSV])
 
 
 
 
พระ​องค์​ทรง​ทำ​ให้​ความ​มืด​ปก​คลุม​พระ​องค์ คือ​เมฆ​ทึบ อัน​เป็น​ที่​รวม​น้ำ
 
 


(2ซมอ. 22:13 [THSV])
 
 
 
 
ถ่าน​ลุก​เป็น​เพลิง จาก​ความ​สว่าง​สุก​ใส​ข้าง​หน้า​พระ​องค์
 
 


 
 
 
 
 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น