(2ซมอ. 23:1 [THSV])
ต่อไปนี้เป็นถ้อยคำสุดท้ายของดาวิด ดาวิดบุตรเจสซีได้กล่าว และชายที่ได้รับการแต่งตั้งขึ้นให้สูงได้กล่าว คือผู้ที่รับการเจิมของพระเจ้าของยาโคบ นักแต่งสดุดีอย่างไพเราะของอิสราเอล ได้กล่าวดังนี้ว่า
(2ซมอ. 23:2 [THSV])
“พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ได้ตรัสทางข้าพเจ้า พระดำรัสของพระองค์อยู่ที่ลิ้นของข้าพเจ้า
(2ซมอ. 23:3 [THSV])
พระเจ้าแห่งอิสราเอลทรงกล่าว พระศิลาแห่งอิสราเอลตรัสกับข้าพเจ้าว่า เมื่อผู้หนึ่งปกครองมนุษย์โดยชอบธรรม คือปกครองด้วยความยำเกรงพระเจ้า
(2ซมอ. 23:4 [THSV])
เหมือนแสงอรุณเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น คือรุ่งเช้าที่ไม่มีเมฆ เป็นแสงสว่างภายหลังฝน ที่ทำให้หญ้างอกออกจากดิน
(2ซมอ. 23:5 [THSV])
พงศ์พันธุ์ของข้าพเจ้าเป็นเช่นนั้นกับพระเจ้าไม่ใช่หรือ? เพราะพระองค์ทรงทำพันธสัญญานิรันดร์กับข้าพเจ้า อันเป็นระเบียบทุกอย่างและมั่นคง พระองค์จะไม่ทรงให้ความรอดทุกด้าน และความปรารถนาทุกอย่างของข้าพเจ้าสัมฤทธิ์ผลหรือ?
(2ซมอ. 23:6 [THSV])
แต่คนอธรรมทั้งหมดก็เหมือนหนามที่ถูกถอนทิ้งไป เพราะว่าจะเอามือหยิบก็ไม่ได้
(2ซมอ. 23:7 [THSV])
และคนที่แตะต้องมัน จะถืออาวุธที่ทำด้วยเหล็กและด้ามหอก และมันจะถูกเผาผลาญหมดสิ้นด้วยไฟที่นั่น”
(2ซมอ. 23:8 [THSV])
ต่อไปนี้เป็นชื่อนักรบที่ดาวิดทรงมีอยู่คือโยเชบบัสเชเบธ ตระกูลทัคโมนี เป็นหัวหน้าของคนทั้งสามนั้น เขาเหวี่ยงหอกเข้าแทงคน 800 คนซึ่งเขาได้ฆ่าเสียในครั้งเดียว
(2ซมอ. 23:9 [THSV])
ในจำนวนนักรบสามคน คนที่รองคนนั้นมาคือเอเลอาซาร์บุตรโดโด ผู้เป็นบุตรของอาโหอาห์ ท่านอยู่กับดาวิด ตั้งแต่ครั้งที่พวกเขาพูดหยามพวกฟีลิสเตียซึ่งชุมนุมกันที่นั่นเพื่อทำสงคราม และคนอิสราเอลก็ถอยทัพ
(2ซมอ. 23:10 [THSV])
ท่านลุกขึ้นฆ่าฟันพวกฟีลิสเตีย จนมือของท่านเป็นเหน็บแข็งติดดาบ ในวันนั้นพระยาห์เวห์ทรงทำให้ได้ชัยชนะอย่างใหญ่หลวง พวกทหารก็กลับตามท่านมา เพื่อปลดข้าวของจากผู้ที่ถูกฆ่าตายเท่านั้น
(2ซมอ. 23:11 [THSV])
รองเขามาคือชัมมาห์บุตรอาเกชาวฮาราร์ พวกฟีลิสเตียมาชุมนุมกันอยู่ที่เลฮี เป็นที่ที่มีพื้นดินผืนหนึ่งมีถั่วแดงเต็มไปหมด พวกทหารก็หนีไปต่อหน้าพวกฟีลิสเตีย
(2ซมอ. 23:12 [THSV])
แต่ท่านยืนมั่นอยู่ในผืนดินผืนนั้น และป้องกันผืนดินนั้นไว้ และฆ่าฟันพวกฟีลิสเตีย และพระยาห์เวห์ทรงทำให้มีชัยชนะอย่างใหญ่หลวง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น