(มลค. 2:1 [THSV])
“โอ ปุโรหิตเอ๋ย บัดนี้ คำบัญชานี้มีอยู่เพื่อเจ้าทั้งหลาย
(มลค. 2:2 [THSV])
พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า ถ้าเจ้าไม่ฟัง และถ้าเจ้าไม่จำใส่ใจที่จะถวายเกียรติแก่นามของเรา เราจะส่งคำแช่งมาให้เจ้า และเราจะสาปแช่งพระพรซึ่งเคยมาถึงเจ้า เราได้สาปแช่งพระพรนั้นแล้วนะ เพราะเจ้าไม่จำใส่ใจไว้
(มลค. 2:3 [THSV])
นี่แน่ะ เราจะกำราบลูกหลานของเจ้า และจะละเลงมูลสัตว์ใส่หน้าพวกเจ้า คือมูลสัตว์ของเครื่องบูชาของเจ้า และเขาจะนำเจ้าไปยังกองมูลสัตว์
(มลค. 2:4 [THSV])
พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า เจ้าจึงจะทราบว่า เราส่งคำบัญชานี้มาให้เจ้า เพื่อว่าพันธสัญญาของเราซึ่งทำไว้กับเลวีนั้นยังคงอยู่
(มลค. 2:5 [THSV])
พันธสัญญาของเราซึ่งมีไว้กับเขานั้นเป็นพันธสัญญาที่ให้ชีวิตและสันติภาพ เราได้ให้สิ่งเหล่านี้แก่เขา เพื่อเขาจะได้ยำเกรง และเขาได้ยำเกรงเราและเกรงขามนามของเรา
(มลค. 2:6 [THSV])
ในปากของเขามีคำสั่งสอนที่เป็นความจริง จะหาความผิดที่ริมฝีปากของเขาไม่ได้เลย เขาดำเนินกับเราด้วยสันติและความเที่ยงตรง และเขาได้ช่วยคนจำนวนมากให้หันจากความบาปผิด
(มลค. 2:7 [THSV])
เพราะว่าริมฝีปากของปุโรหิตควรรักษาความรู้เอาไว้ และคนทั้งหลายควรแสวงหาคำสั่งสอนจากปากของเขา เพราะว่าเขาเป็นทูตของพระยาห์เวห์จอมทัพ
(มลค. 2:8 [THSV])
แต่พวกเจ้าเองได้หันไปเสียจากทางนั้น เจ้าเป็นเหตุให้หลายคนสะดุดเพราะคำสั่งสอนของเจ้า พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสว่า เจ้าได้ทำให้พันธสัญญาของเลวีเสื่อมไป
(มลค. 2:9 [THSV])
ดังนั้นเราจึงทำให้เจ้าเป็นที่ดูหมิ่นและเหยียดหยามต่อหน้าประชาชนทั้งปวง เพราะเจ้าไม่ได้เดินตามมรรคาของเรา แต่ได้ลำเอียงในการสั่งสอนของเจ้า”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น